| |
Uiteraard
wordt er bij Dogfrisbee enkel op een positieve manier getraind.
Dit impliceert dat we de hond nooit gaan corrigeren of straffen,
maar enkel gaan belonen voor gewenst gedrag.
Een hond met voldoende werklust (will to please)
zal al vlug doorhebben wat hij moet doen om zijn beloning
te krijgen.
Die beloning kan snoep zijn, maar ook gewoon lovende woorden,
een streeltje, of … een frisbee.
Persoonlijk verkiezen we om te trainen via operante conditionering,
maar halen slechts zelden een clicker boven.
De meeste honden zijn zodanig gek van een frisbee, dat ze
amper nog interesse tonen voor voedsel.
Het vraagt dus een aangepaste manier van werken in vergelijking
met bijvoorbeeld doggydance of gehoorzaamheid.
We verkiezen om te belonen met een soort van clickerwoord
(bijv. “Good Boy”) waarna er telkens
een gevarieerde beloning volgt.
Dit kan dus een streel zijn, of een frisbee.
Maar zoals gezegd, kan je de meeste honden nog maar op één
manier belonen eens je een frisbee bovenhaalt …
Toch moet je ook oppassen dat dogfrisbee géén
doggydance met een frisbee wordt.
Werk er altijd naar toe dat de frisbee een wezenlijk onderdeel
van je oefening blijft, en dat het niet een oefening wordt
waarachter een frisbee geworpen wordt.
Vele juryleden zijn hier namelijk bijzonder allergisch aan.
Operante conditionering is een term die
komt uit de psychologie en staat voor het vrijwillig leren
door motivatie en beloning.
Het zou ons te ver leiden om de volledige theorie hierrond
te gaan beschrijven, maar voor de geïnteresseerden
verwijzen we naar de website van Geert De Bolster
(www.debolster.be).
|
|
